Mies van der Rohe

Mies van der Rohe, kenmerkend lurkend aan zijn sigaar.

Ludwig Mies van der Rohe werd geboren als Ludwig Mies op 27 maart 1886 in het Duitse Aken. Toen hij 19 jaar oud was, verhuisde hij naar Berlijn. Hier begon hij te werken voor de bekende architect en meubeldesigner Bruno Paul. Ludwig was nauwelijks 20 jaar oud, of hij had zijn eerste eigen opdracht al binnen gesleept. Hij mocht een huis ontwerpen voor de filosoof Alois Riehl. Twee jaar later begon hij te werken voor architect Peter Behrens. Ondanks het gebrek aan een formele opleiding, werd Ludwig’s talent al snel erkend. Op zijn 26e – het was inmiddels 1912 – opende hij zijn eigen architectenbureau in Berlijn. In 1921 eindigde na zes jaar zijn huwelijk en paste hij zijn naam aan. De meisjesnaam van Ludwig’s moeder was Rohe, vandaar dat hij zichzelf Ludwig Mies van der Rohe noemde. In datzelfde jaar maakte hij zijn dramatisch modernistische debuut met een indrukwekkend voorstel voor een glazen wolkenkrabber.

Geboorte van de Barcelona Chiar

Na de Eerste Wereldoorlog begon Duitsland zich te herstellen. Progressieve denkers riepen om een compleet nieuw architecturaal ontwerpproces, dat voortkwam uit het rationeel oplossen van problemen en een uiting van moderne structuren en materialen, in plaats van de oppervlakkige toepassing van klassieke gevels. Ook Mies van der Rohe zocht naar een nieuwe stijl die paste bij het moderne industriële tijdperk. Zijn motto werd “less is more.”

Het was rond deze tijd dat Mies van der Rohe werd gevraagd als directeur van het Bauhaus, de wereldberoemde architectuuropleiding in Duitsland. Zoals veel architecten begreep Mies van der Rohe het belang van het gebruiken van het juiste meubilair, om het doel van een gebouw te complimenteren. Zo bracht Mies van der Rohe’s architectuur hem tot het ontwerpen van meubilair.

Het Duitse Paviljoen

In 1928 werd hij gevraagd om het Duitse Paviljoen voor de Internationale Expositie in Barcelona te ontwerpen. Dit zou later een van zijn twee grootste Europese meesterwerken worden. Het gebouw zou gebruikt worden voor de officiële opening van het Duitse gedeelte van de tentoonstelling.

Mies van der Rohe paviljoen

Het exterieur van het Paviljoen

Het Paviljoen is een significant gebouw in de geschiedenis van moderne architectuur, en staat bekend om haar simpele vormen en het spectaculaire gebruik van extravagante materialen. De Spaanse koning zou worden ontvangen in het Paviljoen, dus ook het interieur moest een koning waardig zijn. Veel architecten zouden denken dat vergeleken met het ontwerpen van het Paviljoen, het ontwerpen van het bijbehorende meubilair een gemakkelijke opgave zou zijn. Mies van der Rohe dacht hier anders over.

De Barcelona chair en zijn toekomst

“The chair is a very difficult object. Everyone who has ever tried to make one knows that. There are endless possibilities and many problems – the chair has to be light, it has to be strong, it has to be comfortable. It is almost easier to build a skyscraper than a chair,” aldus van der Rohe over het ontwerpen van de stoel in 1930.

In 1938 verhuisde Ludwig Mies van der Rohe naar de Verenigde Staten, waar hij bevriend raakte met de jonge studente Florence Schust. Zij zou later trouwen met Hans Knoll en tien jaar nadat zij Mies van der Rohe had ontmoet, de exclusieve rechten verkrijgen om de Barcelona Collectie te produceren.

Ludwig Mies van der Rohe wordt tegenwoordig beschouwd als een van de belangrijkste pioniers op het gebied van moderne architectuur.